Historia Drohiczyna

25 listopad 2014

aleks-jagielonczykKilka lat po śmierci Daniela Romanowicza, Drohiczyn zo­stał opanowany przez Litwinów. Poprzez wewnętrzne nieporozumienia z Kiejstutem oraz ciągłe walki z najazdami Tatarskimi i Krzyżackimi, Władysław Jagiełło traci na krótko panowanie nad głównym grodem Podlasia, a sytuację, na kilka lat, wykorzystuje książę Janusz Mazowiecki, który Drohiczyn, zajmuje latem 1382r. Jagiełło, powraca więc na Litwię i próbuje umacnić swą pozycję odzyskując  tam utracone ziemie. Po powrocie, odzyskuje także Drohiczyn, który podarowuje księciu Witoldowi.

W 1392r. Włądysław Jagiełło ufundował w Drohiczynie pierwszy, drewniany kościół, który w tamtych czasach bardzo podniósł prestiż grodu. W 1409 zaś roku, książę Witold  funduje w Drohiczynie kościół p.w. Wniebowzięcia NMP. Gród, stał się ulubioną jego siedzibą. Miejsco­we przekazy mówią, że Witold tak pokochał Drohiczyn, że przed śmier­cią kazał go spalić, aby ten, nie dostał się w niczyje ręce. W tamtych cza­sach, Drohiczyn, był jednym z najwięk­szych i najważniejszych grodów Wiel­kiego Księstwa Litewskiego. Należy także wspomnieć, że chorągiew drohicka dowodzona osobiście przez Witolda, wzięła udział w wielkiej bitwie pod Grunwaldem w 1410 roku.

Liczne przywileje nadawane miastu przez władców polskich i litewskich, wpłynęły na pomyślny rozwój tych terenów. Przywilejem króla Kazimierza Jagiellończyka z 1444r. Drohiczyn wszedł w liczbę 15 najbardziej znaczących grodów Litwy. W 1498r. jego syn, książę litewski Aleksander Jagiellończyk, sam wyposażył cerkiew prawosławną Św. Trójcy oraz nadał Drohiczynowi miejskie prawa magdeburskie:

“Zważając, że w Drohiczynie Wielkiego Księstwa Litewskiego mieszczanie żyją w niezgodzie z powodu różnicy praw i zwyczajów, wypływających z wyznawania obrządku łacińskiego, pragnąc przeto zaprowadzić między nimi dobre porozumienie i jedność, obdarzamy tak jednych jak i drugich, po obu stronach rzeki mieszkających prawem magdeburskim.

(…) ustalamy po tygodniu trwać mające jarmarki – na Boże Ciało, na Święty Krzyż, na Szymona i Judę oraz Niedzielę Palmową.
(…) oprócz kupców wileńskich, połockich i trockich, żaden z przybywających kupców w innym czasie nie może bez szczególnego pozwolenia wójta nic sprzedawać ani kupować.
(…) wystawią mieszczanie ratusz, przy którym pozwala się kilka jatek i postrzygalnię sukna urządzić, jako też woskobojnię i łaźnię publiczną, z których to dochody i pożytki dla naszego miasta obracać się mają.
(…) mieszczanie mieć będą wagę, lecz dochód z niej na nasz skarb książęcy obracany być powinien
(…) pospólstwo z wójtem corocznie wybierze 8 rajców wyznania łacińskiego i tyluż greckiego, ci zaś wspólnie z wójtem ze swego grodu wybiorą dla obu wyznań po jednym burmistrzu.
(…) żadnemu z kupców nie wolno mniej od czterech kamieni ważącej bryły wosku kupować, pod utratą całego kupna na rzecz skarbu naszego.”
Pisano w Trokach, we czwartek, na świętego Franciszka roku Pańskiego 1498

  1. Początki grodu Drohiczyn
  2. Miasto pod opieką Braci Dobrzynskich
  3. Koronacja w Drohiczynie
  4. Drohiczyn u progu rozkwitu
  5. Drohiczyn stolicą województwa podlaskiego
  6. Drohiczyn traci prawa miejskie
  7. Okres I Wojny Światowej
  8. Okres II Wojny Światowej
  9. Żydzi w Drohiczynie
  10. Drohiczyn stolicą diecezji
  11. Legendy drohickie
  12. Zabytki Drohiczyna
  13. Chronologia drohiczyńska
  14. Drohiczyn w starej fotografii

MIEJSKO-GMINNY OŚRODEK KULTURY w Drohiczynie:
ul: J.I.Kraszewskiego 13
17-312 Drohiczyn
tel/fax: 85 655 70 69

logo yt logo fb

Copyright © kultura-drohiczyn.pl

Polityka prywatności dotycząca plików Cookies.